تیم ملی در دو بازی اخیر خود در فیفادی اخیر برابر ازبکستان دو شکست تلخ و بد را پذیرا شد ۵ گل دریافت کرد و تنها یک گل به ثمر رساند؛ گلی که آن هم توسط بازیکن حریف وارد دروازه خودش شد. بد تر این دو شکست نمایش ۱۸۰ دقیقه‌ای تیم ملی بود که به اندازه ای بد، نومیدکننده و ضعیف بود که نمی‌توان همه چیز را به اشتباه فردی چند بازیکن نسبت داد. با این حال، سرمربی تیم ملی ترجیح داده بخشی از مسئولیت این عملکرد را متوجه بازیکنانی کند که به گفته خودش نتوانسته‌اند انتظارات را برآورده کنند.
او در پایان بازی با روسیه و نمایش بی رمق تیم ملی جمله معترضه ای را بیان کرد که به نوعی مسئولیت دو باخت و بازی ضعیف ملی پوشان را متوجه بازیکنان نمود. آنجا که گفت: «برخی بازیکنان در این اردو نتوانستند انتظارات را برآورده کنند و مطمئناً در اردوی بعدی از آنها استفاده نخواهیم کرد.»
با جمله معترضه امیر حالا این پرسش کلیدی پیرامون تیم ملی مطرح شده که منظور قلعه‌نویی از این بازیکنان چه کسانی هستند؟ بررسی دو بازی تیم ملی برابر ازبکستان و روسیه و عملکرد بازیکنان تا حدی پاسخ این پرسش را می دهد اما اخبار رسیده از اردوی تیم ملی در ازبکستان و روسیه و رختکن توفانی بعد از دو باخت، تصویر روشنتری از مغضوبان امیر را رونمایی می کند.
از اردوی تیم ملی خبر می‌رسد کادر فنی از عملکرد چند بازیکن از جمله سامان فلاح، محمدمهدی محبی، صالح حردانی، احسان حاج‌صفی و سیدحسین حسینی رضایت کامل نداشته و درباره عملکرد آنها در دو بازی اخیر انتقادات تندی را بیان کرده. البته این موضوع و انتقادات مطرح شده به معنای قطعی بودن کنار گذاشته شدن این بازیکنان نیست و تصمیم نهایی کادر فنی درباره ترکیب اردوهای بعدی هنوز مشخص نشده.
به نقل از خبرآنلاین، در این میان، تعویض محمدمهدی محبی در دقیقه ۲۷ بازی با روسیه نیز به یکی از ابهامات جدی تبدیل شده که این بازیکن را به عنوان نفر شماره یک لیست مغضوبین امیر قرار داده. در ابتدا تصور شد تعویض محبی به دلیل مصدومیت انجام شده، اما از همان دقایق نخست درباره علت واقعی خروج این بازیکن از زمین ابهام‌هایی وجود داشت. محبی پیش از تعویض برخورد مشخصی که بتوان آن را عامل مصدومیت دانست، نداشت. شنیده‌ها حاکی از آن است که عملکرد محبی در دقایق ابتدایی رضایت قلعه‌نویی را جلب نکرده و چند اشتباه او با واکنش سرمربی تیم ملی همراه شده. ورود زودهنگام احسان حاج‌صفی نیز بر ابهامات این تصمیم افزود به‌خصوص اینکه تعویض در شرایطی انجام شد که ابتدا تصور می‌شد محبی به دلیل مصدومیت قادر به ادامه بازی نیست. اما با وجود گذشت چند روز، توضیح روشنی درباره میزان و نوع آسیب‌دیدگی او منتشر نشد. همین مسئله باعث شد گمانه‌زنی‌هایی درباره فنی بودن این تعویض شکل بگیرد.
اکنون توپ در زمین امیر قلعه‌نویی است. او از بازیکنانی صحبت کرده که نتوانسته‌اند انتظاراتش را برآورده کنند و گفته در اردوی بعدی از آنها استفاده نخواهد کرد. حالا باید منتظر ماند و دید این جمله در عمل به کنار گذاشتن چه نفراتی منجر خواهد شد. با این حال، اگر قرار باشد بخشی از بازیکنان بابت عملکرد ضعیف در این دو مسابقه از تیم ملی کنار گذاشته شوند، یک سؤال مهم‌تر مطرح می‌شود؛ مسئولیت سرمربی در قبال عملکرد همین بازیکنان چیست؟
واقعیت این است که هیچ‌یک از این بازیکنان صرفا بر اساس اسم و سابقه به تیم ملی دعوت نشده‌اند. آنها در لیگ برتر بازی کرده‌اند، درخشش داشته‌اند، خودشان را به کادر فنی تحمیل کرده‌اند و به همین دلیل پیراهن تیم ملی را پوشیده‌اند. بنابراین اگر بازیکنی که در سطح باشگاهی عملکرد قابل قبولی داشته، در تیم ملی ناگهان از استانداردهایش فاصله می‌گیرد، نمی‌توان تمام ماجرا را به کیفیت همان بازیکن تقلیل داد.
بازیکنی که در لیگ امتحانش را پس داده، در تیم ملی زیر نظر سرمربی باید وارد ساختار متفاوتی شود، وظایف مشخصی داشته باشد و در چارچوب تاکتیکی مناسب قرار بگیرد. اگر این اتفاق رخ نمی‌دهد و چند بازیکن همزمان افت می‌کنند، سهم کادر فنی در این اتفاق را نمی‌توان نادیده گرفت.
به همین دلیل، جمله قلعه‌نویی درباره «عدم دعوت در اردوی بعدی» اگرچه یک تصمیم فنی است، اما نمی‌تواند تبدیل به راهی برای عبور از پرسش‌های مهم‌تر درباره عملکرد خود تیم و کادر فنی شود. تیم ملی برابر روسیه و ازبکستان تنها چند بازیکن ضعیف نداشت، تیم ملی در مجموع فاقد انسجام، ایده روشن و عملکرد قابل دفاع بود.
اگر قرار است بازیکنان به دلیل عملکرد ضعیف پاسخگو باشند، آیا کادر فنی هم درباره افت مجموعه‌ای تیم ملی و ناتوانی در گرفتن بهترین عملکرد از بازیکنانی که پیش از دعوت، در لیگ عملکرد قابل قبولی داشته‌اند، توضیح خواهد داد؟ چرا که در فوتبال، وقتی یک بازیکن افت می‌کند، شاید بتوان او را مقصر دانست، اما وقتی چندین بازیکن همزمان از کیفیت همیشگی خود فاصله می‌گیرند و خود تیم نیز در دو مسابقه متوالی نمایش ضعیفی ارائه می‌دهد، دیگر نمی‌توان همه تقصیرها را پای بازیکنان نوشت.